Ik help op dit moment een stratenmaker. Niet met het leggen van stenen, maar met het inrichten van zijn AI-omgeving. En wat me opvalt in dat proces is hoe anders AI eruitziet voor hem dan voor mij.
Ik werk dagelijks met Claude. Voor klantprojecten, voor SEO-analyses, voor het schrijven van teksten, voor strategische vraagstukken. Ik heb custom instructies staan, een promptbibliotheek, een systeem voor het opslaan van bruikbare gesprekken. Het is een gereedschap dat ik door dagelijks gebruik steeds beter begrijp.
Voor hem is AI iets heel anders. Hij heeft een éénmanszaak, legt bestrating voor particulieren en aannemers, en zijn grootste tijdvreters zijn offertes maken en klanten te woord staan die willen weten wanneer hij kan beginnen. Geen contentmarketing, geen SEO, geen strategische blogposts. Gewoon: minder tijd kwijt zijn aan papierwerk, meer tijd hebben voor het werk zelf.
Dezelfde tool, heel andere vragen
Wat ik tegenkom bij hem zijn vragen die bij mij nooit opkomen. Hoe formuleer je een offerte als je het schrijven zelf niet dagelijks doet? Hoe stel je een vraag als je niet precies weet wat je wilt weten? Hoe zorg je dat de output klinkt als jij, als je nooit hoeft na te denken over hoe je klinkt op papier — omdat je dat werk gewoon mondeling doet?
Dat zijn geen simpele vragen. Het zijn vragen die je pas stelt als je snapt dat er iets in de tool zit, maar nog niet weet hoe je er bij komt. En dat is precies het punt waar de meeste mensen afhaken.
Wat mij opvalt: voor mij is AI een denkpartner. Ik gebruik het om ideeën te toetsen, om tegenargumenten te horen, om structuur te vinden in chaotische gedachten. Maar dat past bij hoe ik werk. Mijn vak speelt zich grotendeels af in tekst en schermen.
Zijn vak zit in zijn handen. Hij kent bestrating door en door, maar die kennis heeft hij nooit hoeven vertalen naar woorden, omdat dat er bij zijn werk gewoon niet toe deed. Hem vragen om zijn "tone of voice" te beschrijven is een beetje vreemd als je er bij stilstaat: het is alsof ik hem zou vragen mij te leren hoe hij een helling correct inschat. Hij weet het precies. Maar hij heeft het nooit hardop hoeven zeggen.
Wat dat betekent voor de aanpak
Het eerste wat ik heb gedaan is hem een paar voorbeeldoffertes laten meesturen. Niet om ze over te schrijven, maar om te zien hoe hij schrijft als hij het zelf doet. Wat zijn de zinnen die hij gebruikt? Waar is hij precies, waar is hij vaag? Wat laat hij weg?
Op basis daarvan heb ik een simpele prompt gebouwd die hij kan invullen als een formulier. Klant, locatie, soort werk, bijzonderheden. De rest vult AI in, in een toon die op hem lijkt. Hij leest het door, past aan waar het niet klopt, en stuurt het op.
Dat is een heel andere aanpak dan wat ik mezelf heb gebouwd. Bij mij zijn de instructies gelaagd en gedetailleerd, omdat mijn werk dat vraagt. Bij hem moeten ze zo direct zijn dat hij er niet over hoeft na te denken. Want dat is ook niet zijn werk.
Context is alles
Wat ik in dit soort trajecten steeds opnieuw merk: AI is niet moeilijk, maar context is alles. De tool is dezelfde. Wat je ervoor kunt gebruiken hangt volledig af van wie je bent, wat je doet, en hoe je werkt.
Een stratenmaker heeft geen promptbibliotheek nodig. Hij heeft drie goede prompts nodig die hij altijd terug kan vinden. Een offerteprompt, een antwoordprompt voor veelgestelde klantvragen, en misschien een prompt voor als hij even wil nadenken over zijn planning. Meer niet.
Ik heb er tientallen. Maar ik gebruik ze ook tientallen keren per dag.
Het risico van hoe AI momenteel wordt gepresenteerd, ook door mensen zoals ik, is dat we het presenteren vanuit onze eigen context. Wij die dagelijks schrijven, strategisch denken, content maken, workflows optimaliseren. En we vergeten dat voor de meeste ondernemers in Nederland AI simpelweg betekent: minder tijd kwijt zijn aan dingen die niet hun eigenlijke werk zijn.
Dat is geen kleine belofte. Dat is precies wat je nodig hebt als je een vak hebt dat je wil uitoefenen, niet beheren.
Wie zijn AI-omgeving goed wil inrichten, begint niet bij de tool. Hij begint bij de vraag: wat kost mij nu de meeste tijd die ik liever ergens anders in zou steken? Het antwoord op die vraag bepaalt alles wat daarna komt.